In Nieuwsblad Transport van deze week staat onder meer het belangwekkende verhaal van Cargonaut, het systeem dat alle partijen op Schiphol op moderne wijze met elkaar laat communiceren. Men moet zich voorstellen hoe dat vroeger ging: met de telefoon, met op de schrijfmachine geschreven of met de hand gekrabbelde briefjes. Met alle verwarring die daaruit kan voortvloeien en de gevolgen die dat weer heeft op het vrachtplatform. Waar zouden we zijn zonder Cargonaut? Terug in de jaren zestig, bijna terug in de prehistorie.

Wie zich realiseert om hoeveel partijen het daar op Schiphol eigenlijk gaat en hoe verschillend die partijen tegenover automatisering staan, kan alleen maar waardering hebben voor het doorzettingsvermogen van de pioniers. En blij zijn dat het gewenste resultaat nu ook is bereikt.

Je begrijpt eigenlijk niet hoe ook vroeger, vóór al die ICT-uitvindingen voor de logistieke sector, goederen in de juiste aantallen in de expeditiehal werden klaargezet, op de juiste tijd opgehaald door de vrachtauto en correct op de aangewezen plaats uitgeladen. Ook vroeger werkte het. Maar het werkt nu in alle opzichten veel efficiënter, sneller en nauwkeuriger. Veel goedkoper ook, want het is natuurlijk een fabel dat automatisering duur zou zijn.

Maar dan moet je die automatisering wel góed gebruiken. Die waarschuwing komen we in dit dossier weer op enkele plaatsen tegen. We automatiseren wel, maar we halen er niet alle voordelen uit omdat we onze apparatuur niet goed, niet met de juiste gegevens, voeden. Zonde.

Folkert Nicolai