Voor een middelgrote Nederlandse onderneming is het de vraag of je dat op eigen kracht moet doen. Er zijn flinke investeringen nodig, die je er niet zomaar weer uithaalt. Een alternatief is samenwerking met lokale partners. Maar ook al zou dit je minder investeringen kosten, het blijft een avontuur. Uiteindelijk zullen je partners het helemaal zelf willen doen.

Hoek had nog een derde optie. Het bedrijf is innovatief in de stadsdistributie in de Benelux en een solide partner in Europese groupagenetwerken. Daarmee wordt weliswaar maar een deel van de concernomzet verdiend, maar de toekomst is interessant. Het verstedelijkte Europa vraagt om intelligente distributieoplossingen, des te meer nu het e-winkelen snel toeneemt. Bovendien heeft Hoek, mede door gerichte acquisities, een flink groeiende divisie die in de distributie van farmaceutica is gespecialiseerd. Je mag er, gelet op de vergrijzing in West-Europa, vergif op innemen dat in deze markt in de komende decennia een goede boterham te verdienen valt.

Laten we iets geks doen, is er bij Hoek gedacht. We waren één van de eerste in Centraal-Europa, we trekken ons er nu helemaal uit terug. We doen alles wat we er hebben opgebouwd over aan een collega die het nog verder kan uitbouwen. Gisteren kreeg ik een telefoontje uit Doetinchem, zegt één van de directieleden. Of we een beetje behoorlijk restaurant weten in Wageningen of omgeving. Zij betalen.

Een bank heb je bij dit soort transacties nauwelijks nodig. De kopende partij betaalt de verkoper een aantal jaren uit de winst. Je hebt wel een paar goede notarissen nodig, maar per saldo bespaar je samen een flink bedrag aan provisies. Dit wat de praktische kant betreft. Maar wie zoals Hoek een goede strategische keuze heeft gemaakt, heeft met die praktische dingen meestal geen moeite meer.

Folkert Nicolai