Hij heeft een eenvoudig en eerlijk argument. Er zijn miljarden euro’s extra nodig voor het verbeteren van de infrastructuur in zijn land. Dat extra geld zit er begrotingstechnisch door de eurocrisis voorlopig niet in. Daarom moet het direct bij de autorijdende burger worden weggehaald.

De kritiek zal niet mals zijn, zelf niet in zijn eigen partij, de CSU, waarvan de BMW, Audi en Mercedes rijdende leden nog wel een veer kunnen wegblazen. De tol drukt de koopkracht van de burger, terwijl de bestedingen juist moeten worden opgevoerd om de economische groei te bevorderen. Daarbij komt dat de burger via de wegenbelasting en de brandstofaccijns toch al meebetaalt aan de wegen. Je hoort het de tegenstanders van Ramsauers plan al zeggen.

Van linkerzijde zal, terecht, worden opgemerkt dat de extra belasting denivellerend werkt. Ramsauer kiest immers voor een ‘vignet’, zoals u dat ook op de voorruit plakt als u Oostenrijk binnenrijdt. Het is een lompe manier om geld te innen. Iedereen betaalt hetzelfde, of hij nu jaarlijks dertigduizend kilometers aflegt of maar honderd. Maar het is simpel in te voeren, repliceert Ramsauer. Het is goed voor de bouwnijverheid en dus een probaat economisch groeimiddel. En buitenlanders betalen ook mee, wel zo eerlijk.

Ramsauer weet ook weerstand te bieden tegen de suggestie om aan extra centen te komen door de Maut voor vracht – auto’s wat verder op te schroeven. De gewone man wordt dan ontzien, luidt de kromme redenering in sommige linkse kringen. Vergeten wordt dat die Maut uiteindelijk in de prijzen wordt doorberekend, met ook nog eens de btw er overheen. Werkt de ‘gewone man’ trouwens niet ook in het wegvervoer?

Duitsland gaat een zalige zomerdiscussie tegemoet over het plan-Ramsauer. Terwijl de meningen al reusachtig verdeeld zijn over de toekomst van de eurozone en de wijze waarop de crisis moet worden bezworen, kan nu ook het debat over de PKW-tol losbreken. Mal sehen wie die Hasen rennen.

Folkert Nicolai