Het schijnt dat de containerrederijen van deze wereld samen een bedragje van twintig miljard dollar moeten ophalen om het einde van het jaar te halen. Ze kunnen de rente niet meer betalen, moeten dure investeringen bekostigen en afschrijven op de bestaande vloot. Volgens consultant Alphaliner is de cashflow van een zevental reders, voornamelijk uit Azië, dusdanig bedroevend of zelfs zwaar negatief, dat ze zonder kapitaalinjectie de nieuwe aardappels niet halen.

Helaas acht Alphaliner de kans dat deze reders voldoende kapitaal zullen kunnen ophalen, vrij groot. Dat is misschien goed nieuws voor verladers en expediteurs, die zijn gebaat bij een ruime keuze uit goedkope rederijen. De beoogde financiers – de Chinese staat misschien wel voorop – hebben gelijk. Door goed geld naar kwaad geld te smijten, kun je op korte termijn de iets gezonder gefinancierde concurrentie de nek omdraaien en daarna de markt voor jezelf opeisen. Dat moet voor redersklanten een nachtmerrie zijn.

Reders hebben op het verkeerde ogenblik, timing is hun kracht niet, overgeïnvesteerd in grote schepen, die nu van lieverlee langzamer moeten varen. Daarbij was Maersk de pionier. De Denen staan echter niet in het rijtje van reders die zonder extra shot dollars op omvallen staan. Een nare kant van het kapitalisme is dat innovatie vaak wordt afgestraft door navolgers die alleen gewin op korte termijn najagen.

Het is natuurlijk ook weer zo dat je een vernieuwing in deze tijd niet langdurig als exclusief eigendom kunt beschouwen. Japan presteerde het in de tweede helft van de vorige eeuw de Europese en Amerikaanse industrie met echte innovaties in producten en productieprocessen de hals af te bijten. We moeten toch niet hopen dat China het met aftrekseltjes gaat halen.

Folkert Nicolai