Verkeersminister Peter Ramsauer verwijt het consortium van Deutsche Telekom en DaimlerChrysler, aangevuld met het Franse Cofiroute, gebrek aan inschikkelijkheid. Toch heeft Toll Collect misschien een punt, want het contract voor de tolheffing is destijds gebaseerd op de Autobahnmautgesetz van 12 april 2002. De naam zegt het al: die wet is voor de snelwegen bedoeld.

Toch kies ik partij voor Ramsauer: Toll Collect moet niet zo hoog van de toren blazen. Wie herinnert zich niet de doldwaze, tot twee keer toe uitgestelde invoering van de Maut, begin deze eeuw? Op 1 september 2003 had het zover moeten zijn, maar ontbrak het aan voldoende ‘on-board units’, cabinekastjes voor de elektronische heffing.

De toenmalige voorganger van Ramsauer, Manfred Stolpe, heeft meen ik nog maanden in de avonduren in een opkamertje van zijn ministerie van die dingen in elkaar zitten schroeven, onder het toeziend oog van bondskanselier Gerhard Schröder.

Ook de datum van 2 november 2004 werd niet gehaald, want toen was er weer iets anders. Op 1 januari 2005 ging de Maut, in een wat simpeler uitvoering, dan eindelijk van start. Met dank aan Toll Collect, dat zijn zaakjes niet voor elkaar had. Nog heel lang hebben de Duitse staat en de exploitant elkaar bestookt met boetes, schadeclaims en juridische nota’s.

Natuurlijk vind ik het helemaal niet erg dat die Bundesstrassemaut nog even op zich laat wachten. Niet omdat ik tegen ‘anders betalen voor mobiliteit’ zou zijn, integendeel. Niet omdat het geen mooi systeem zou zijn, want dat is het wel degelijk. Maar wél omdat alleen de vrachtauto mag dokken voor zijn feitelijke weggebruik. Personenverkeer blijft ongemoeid, al gaan er nu eindelijk stemmen op om ook de ‘PKW’ aan te slaan. Want juist al die BMW’s, Audi’s, Volkswagens en Mercedessen veroorzaken de files.

Folkert Nicolai