Even doorredeneren op de bevindingen van Knip. Om met de KLM op oud frituurvet naar Willemstad of Nairobi te vliegen, dienen passagiers zoveel frieten en kroketten te verorberen dat hun lichaamsgewicht tot ver boven de honderd kilo stijgt. De Boeing 737 is daardoor niet meer de lucht in te branden.

De enige oplossing is dan dat het aantal inzittenden wordt beperkt. Helaas brengen die samen dan ook minder afgewerkt frituurvet naar Schiphol om in de kerosine bij te mengen. De wet van de afnemende meeropbrengst ‘at work’.

Er zijn nog wel wat andere kleinigheden op te merken die tegen het initiatief van de KLM pleiten. Zo wordt over België heen gevlogen. Het mag duidelijk zijn dat de frietkotten in dat land zeker zoveel afgewerkt frituurvet kunnen leveren als de Nederlandse, al was het maar omdat de Belgen hun vet vaker verversen, waardoor hun frieten meestal ook beter smaken. Hetzelfde kan worden volgehouden van de Noord-Franse friteries.

Anderzijds, dat geef ik toe, heeft het niet veel zin tussenstops te maken op Oostende, Zaventem en Lille om extra vet in te slaan. Ook die meeropbrengst zou immers verdampen door het meerdere brandstofverbruik bij de start en het omvliegen. De beste oplossing lijkt me dat we helemaal niet vliegen naar Parijs. Die stad is immers in een uurtje of vijf perfect bereikbaar met auto of trein. Amsterdam-Parijs Gare du Nord met de Thalys hoeft, als alles meezit, zelfs maar drie uur en een beetje te kosten.

Raar idee eigenlijk, dat de KLM ons wil meegeven. Eet meer friet, want dat maakt het luchtverkeer schoner. Wie er vijf seconden logisch over nadenkt, weet feilloos dat dit volstrekte flauwekul is. Ik geloof best dat de Koninklijke duurzaam wil zijn, maar deze onzin gaat er bij mij niet in.

Folkert Nicolai