Twee keer hetzelfde gedoe: afspraak maken, koffie/thee drinken, wensen toelichten, samen passen en meten en tot de conclusie komen dat één en ander nog even met de andere netbeheerder zal moeten worden afgestemd.Voeg die diensten voor het goederenvervoer dan samen, opperde Toet laatst. Open dus één loket, onder de vlag van Key- of ProRail, dat maakt niet zoveel uit.

Laat ik nu altijd hebben begrepen, in de aanloop naar de opening van de Betuwelijn, dat bij deze ‘dedicated’ goederenlijn tussen Rotterdam en het Ruhrgebied ook één ‘dedicated’ exploitant behoorde.Keyrail dus, voor al uw wensen en klachten. Dat was veel beter dan dat de operator te rade moest gaan bij een ProRail-functionaris die, ook al wilde je alleen maar in Rotterdam laden en in Duisburg lossen, de belangen van het hele net had te dienen, ook al was het maar de sprinter tussen Oude en Nieuwe Pekela.Kennelijk is de constructie Pro- en Keyrail mislukt. Maar helpt het iets als we één van de twee voortaan volledig voor ‘goederen’ verantwoordelijk maken? Het lijkt me van niet. Gaat Key de goederenkar trekken, dan moet het alsnog bij Pro te rade en houden we de oude situatie. Wordt Pro voor alles verantwoordelijk, dan raakt het belang van goederen in de kortste keren ondergesneeuwd en kun je een ‘dedicated’ Betuwelijn verder ook wel vergeten.

Een probleem der logica dus. Een typisch Haags-politieke oplossing zie ik wel: een derde instantie. Die regelt de spoortoewijzing in gevallen waarin Pro en Key er samen niet uitkomen. Haags Ei van Columbus, maar stellig niet iets waarop Ad Toet zou willen broeden.

Folkert Nicolai