Het zal wel meevallen, denk je dan. Wie van de binnenvaart gebruik maakt, weet dat het vervoer van tijd tot tijd minder betrouwbaar of zelfs onmogelijk zal zijn. Perioden van laag- en hoogwater wisselen elkaar af en nu en dan wordt de scheepvaart beperkt door incidenten à la de Waldhof, waarin behalve de natuur ook de mens de hand heeft.

De ervaren verlader of vervoerder zorgt er dus wel voor een alternatief achter de hand te hebben. Er worden buffers aangelegd voor het geval dat. De lading wordt bij voorbaat over meer modaliteiten verdeeld. Productievestigingen op andere locaties gaan tijdelijk wat harder draaien. Dat heet planning. Planning betekent dat je rekening houdt met alle veel voorkomende risico’s en juist de binnenvaartgebruiker is daar een meester in.

Een jaar of wat geleden maakte de binnenvaart zich druk over het verschijnsel Rhein in Flammen. Elk stadje aan de Rijn organiseert op een mooie zomeravond zijn eigen vuurwerk, waarvoor de scheepvaart dan een nachtje moest worden stilgelegd. Daarmee moest het maar eens gedaan zijn, want dit soort aardigheid vormde een ernstige verstoring van de dienstroosters in de Rijnvaart.

We dachten toen nog dat binnenvaart net als alle andere modaliteiten vooral just-in-time diende te geschieden om te kunnen concurreren. Maar JIT is afgeschaft, zelfs door de bedenker ervan, de Japanse automaker Nissan. Een beetje JIT is prima, maar ga niet gelijk zeuren als het eens een keer niet ‘JIT’ wil lukken. As ’t net kin sa’t moat, dan moat it mar sa‘t kin, zeggen de Friezen.

Voor de zekerheid maar even het dienstrooster van Rhein in Flammen in 2011. Het feest begint 7 mei in Bonn. Op 2 juli tussen Rüdesheim en Bingen en op 13 augustus tussen Spay en Koblenz. Dan in Oberwesel op 10 september. En een weekje later, op 17 september, bij St. Goar/St. Goarshausen. Jawel, aan de voet van Lorelei, waar nu de Waldhof worstelt.