Volgens de in Melbourne gevestigde chartermaatschappij Vortex Air, gespecialiseerd in avontuurlijke vluchten, was de piloot de enige inzittende van tweemotorige Piper PA-31 Navajo Chieftain. Hij vloog met een lading vracht van Devonport op Tasmanië naar het King Island, dat zo’n 250 kilometer noordelijker ligt.

Tijdens de vlucht zette de vlieger het toestel op de automatische piloot en dommelde prompt in, met een vaartje van 380 kilometer per uur. Hij schrok pas weer wakker door een oproep van de luchtverkeersleiding. Op dat moment was hij zijn bestemming al 29 mijl, ruim vijftig kilometer, voorbij. Uit vluchtgegevens bleek dat hij toen al een paar oproepen had gemist.

Per ongeluk

Een woordvoerder Vortex Air verklaarde dat de piloot niet bewust een uiltje knapte, maar ‘gewoon’ per ongeluk achter de stuurknuppel in slaap was gesukkeld. Volgens hem gebeurde het incident ‘s ochtends vroeg tijdens de eerste vlucht van de piloot, die door een persoonlijke crisis de nacht ervoor vrijwel niet zou hebben geslapen. Hij mocht na het incident de rest van de dag gewoon blijven doorvliegen.

Volgens Vortex ging het om ‘een uiterst zeldzame gebeurtenis, zoals ook blijkt uit de uitstekende staat van dienst op het gebied van veiligheid’. Een enquête in 2013 van de British Airline Pilots’ Association liet echter een heel ander beeld zien. Maar liefst 56% van de vijfhonderd ondervraagde piloten gaf toe onderweg wel eens in te dommelen. Nog verontrustender was dat 29% van hen zei dat ook de andere piloot sliep op het moment dat ze wakker schrokken.

Bedrijfscultuur

Voorts gaf bijna een op de drie aan dat de bedrijfscultuur in de luchtvaart het melden van vermoeidheidsproblemen in de weg staat. Niettemin noemde iets meer dan de helft vermoeidheid van piloten de grootste bedreiging voor de veiligheid, drie keer zoveel dan enig ander veiligheidsrisico. De enquête werd overigens ingesteld naar aanleiding van een incident waarbij beide piloten van een Brits Airbus-passagiersvliegtuig tijdens de vlucht in slaap waren gevallen.