Geheel onomstreden is Saverys bepaald niet. Hij heeft jarenlang de scepter gezwaaid over de Boelwerf en daar de ene na de andere reorganisatie op gang gebracht, waarbij vaak grote aantallen mensen hun baan verloren hebben. In die tijd is zijn gereserveerde houding tegenover de pers ontstaan en hij staat dan ook zelden interviews toe. Niettemin had Nieuwsblad Transport een uitgebreid gesprek met hem, ruwweg een jaar na de geruchtmakende overname van CMB door de holding Almabo, waar Philippe en zijn directe familie een belang van ongeveer zestig procent in hebben.
“De parel in de kroon is misschien wat overdreven, maar het is zeker de grootste deal die we ooit gedaan hebben. Bovendien is het een heel snelle deal geweest. We hadden vrijwel direct een principe-akkoord met de verkopers, de Generale Maatschappij en de bank Indosuez, en we hebben in een weekend de hele groep doorgelicht en de prijs bepaald. Twee weken later was de transactie afgerond.” Saverys geeft toe dat het feit dat broer Jacques al topman was bij &

de zaken aanzienlijk heeft vereenvoudigd. Hij vindt ook dat dit soort transacties snel moeten gaan. “CMB heeft beursnotering en er waren veel mensen bij betrokken. Als zo’n overname te lang aansleept, komt er een enorme geruchtenstroom op gang en wordt de situatie door allerlei bijzaken vertroebeld. Dan hoeft het eigenlijk al niet meer.”
Nadat Almabo de meerderheid van CMB in handen had gekregen, verplichtte de Brusselse beurscommissie de groep om de koers van het CMB-aandeel op het toenmalige niveau van 22.000 frank te handhaven, zodat ook de kleine aandeelhouder zijn stukken tegen die prijs kwijt kon. Het belang liep daardoor op tot 84 procent, maar is inmiddels verminderd tot ongeveer 63 procent. “Dat blijft voorlopig ook zo. We zijn tevreden met een bescheiden meerderheid en houden graag iets achter de hand voor een eventuele partner die wat moois met ons wil doen.”

Samenwerking

Die uitspraak lijkt typerend voor de stijl van Saverys. “Ik hoef inderdaad niet zo nodig de volledige controle. Ik geloof heilig in samenwerking, zo lang dat wederzijds voordeel oplevert.” Duidelijk is wel dat hij met krappe meerderheidsbelangen graag de touwtjes in handen houdt. “Toch gebeurt het zelden dat ik vanuit mijn positie als meerderheidsaandeelhouder mijn wil opleg. Vrijwel alle beslissingen in dit huis komen via concensus tot stand.” Het huis waarover Saverys spreekt, is het uiterst prestigieuze Belgica-gebouw aan de Schelde, dat Almabo ongeveer een jaar geleden betrok.
Volgens Saverys is het min of meer toeval dat nu vanuit dit pand een coherente maritieme groep wordt gerund, die met een jaaromzet van ongeveer tachtig miljard frank zonder concurentie de grootste maritieme groep van Belgie is. “Het is uiteraard niet helemaal toeval, maar een paar jaar geleden had ik onmogelijk kunnen voorzien dat we de CMB-groep nog eens zouden overnemen.” Dat neemt niet weg dat Saverys de afgelopen jaren wel degelijk heeft gewerkt aan de vorming van een samenhangende maritieme groep, die voor de CMB-overname al belangen had in de scheepsbouw (Boelwerf, de trampvaart, offshore, verzekeringen en financiering.
Die samenhang is overigens een relatief begrip. “De verschillende werkmaatschappijen behouden een grote mate van autonomie. Het is zeker niet de bedoeling om onder een naam als concern naar buiten te treden. Wij geloven zeer sterk in tamelijk autonoom functionerende werkmaatschappijen, op voorwaarde dat ze een goed management hebben” . Volgens Saverys is het dan ook zeker niet de bedoeling om Almabo als een Nedlloyd-achtige groep te profileren.
Hij maakt er geen geheim van CMB in de eerste plaats omwille van het kroonjuweel Bocimar gekocht te hebben. Wat deze tramprederij aantrekkelijk maakte was niet eens zozeer de sterke positie op de wereldmarkt (bij de vijf grootste droge-ladingrederijen), maar vooral dat het bedrijf over een zeer jonge vloot beschikt. “De schepen zijn op het goede moment geboren, dat wil zeggen gemiddeld een jaar of zes geleden. Zeer goedkoop gekocht in een tijd dat bijna niemand schepen durfde laten bouwen. Het grootste deel van de wereldvloot is echt zeer oud, en dat moet er gewoon vroeg of laat uitvallen. Als dat gebeurt, gaat Bocimar een zeer goede toekomst tegemoet.”

Rest

De conclusie dat Almabo met CMB in feite een jonge bulkvloot heeft gekocht en de rest van de boedel maar op de koop toe heeft genomen, gaat hem te ver. “We waren wel degelijk ook in de andere activiteiten geinteresseerd.” Toch laat hij er weinig twijfel over bestaan, CMB Transport, de lijnvaartdivisie, op het moment van de overname liever kwijt dan rijk te zijn geweest. “De lijnvaart was natuurlijk een drama. Het was vorig jaar zo slecht dat er zelfs geen positieve cashflow kon worden gerealiseerd. Ik heb begrepen dat daar verandering in is gekomen en dat dit jaar weer een redelijke cash flow gehaald zal worden. Van winst zal dit jaar echter nog geen sprake zijn.”

Ook de derde grote divisie van CMB, de stuwadoor Hessenatie, draaide niet bepaald schitterend, toen Almabo op het toneel verscheen. In tonnen is de groep inmiddels gehalveerd door de verkoop van het bulkoverslagbedrijf ABT-Stocatra, maar de impact op de Antwerpse haven blijft manifest. Hessenatie is nog altijd het grootste container- en stukgoed-overslagbedrijkf van de Scheldestad, al is het in omzet waarschijnlijk voorbij gestreefd door de groep Seaport/ Hessenatie.

Oorlog

Op de vraag of Hessenatie deel zal blijven uitmaken van de Almabo- groep, valt uit Saverys’ mond voor het eerst in het gesprek een onomwonden ‘Ja’ te noteren. Ook maakt hij er geen geheim van dat andere (minderheidsaandaalhouders) welkom zijn. Daarbij valt met grote regelmaat de naam van de NMBS, maar ook ECT wordt nogal eens als een natuurlijke partner gezien. Niemand minder dan Hessenatie-topman Jan Pellens heeft uitdrukkelijk verklaard een wederzijdse aandelenruil te beschouwen als het beste middel tegen al te moordende concurrentie.
Saverys wil daar niet rechtstreeks op reageren. Hij wijst erop dat Hessenatie binnen Antwerpen zeker niet de dienst uitmaakt en laakt in bedekte termen de volgens velen desastreuze tariefpolitiek van Seaport. “Sommigen denken in termen van oorlog en gaan er vanuit dat de eigen oorlogskas toereikend is om de ander op de knieen te dwingen. Als dat dan niet lukt, blijkt dat men bezig is zichzelf kapot te maken. Wij zien die dingen anders. Ik heb altijd gevonden dat je je redelijk in een markt moet gedragen. Zo zal men in Rotterdam ook niet meer denken dat men Antwerpen van de kaart kan krijgen. Beide havens hebben hun positieve kanten en er is ruimte genoeg voor allebei.”

door ROB MACKOR

– Saverys: “Een deal als deze moet snel gaan.” (Foto: Gerrit op de Beeck)