Deze situatie is zowel voor de officie”le instanties als voor de verpakkingsindustrie zelf hoogst onduidelijk, stelt Sarens in een open brief die naar de vakpers is verzonden. Hij pleit voor ‘afbakening, hergroepering en vereenvoudiging.’ Beroepsfederaties van werkgevers moeten op politiek niveau bemiddelen. Clubs die zich met verpakkingen en milieu bezig houden, dienen onder de vlag van de nationale verpakkingsinstituten te opereren. Technische zaken zouden tevens aan de nationale instituten overgelaten moeten worden. Verder is Sarens voorstander van een hergroepering binnen de European Packaging Federation (EPF). Ten slotte kunnen procedures eenvoudiger: de officie”le instantie die de verpakkingsindustrie wil raadplegen, richt zich tot de werkgeversorganisatie die het dossier doorsturen naar het nationale verpakkingsinstituut of de EPF. Het antwoord volgt dezelfde weg terug.
Sarens: “Zo en zo alleen, kan de verpakkingsindustrie haar mening luid en duidelijk laten kennen, haar geloofwaardigheid versterken, zich laten schragen door machtige en representatieve beroepsorganisaties, haar verbleekt blazoen opkalefateren en haar economische en sociale belangen vestigen.”