“Ik heb in feite nooit met BNFW gewerkt, maar met Andre Vierstraete” , zegt Nic Fisette. Fissette is general manager van de New Zealand Apple & Pear Marketing Board, waarvan het continentale hoofdkwartier gevstigd is in Sint-Truiden. “Die 5 miljoen ton hebben wij in feite samen opgebouwd.”
BNFW is al sinds 1973 de huisstuwadoor van New Zealand.
New Zealand verkoopt ex-quay of ex-coolhouse. BNFW zorgt voor de inontvangstname, losoperaties en stockering van de appels, plus alle bewerkingen die nodig zijn tot op het moment dat de klant de lading afhaalt.
De Nieuwzeelandse appeltrade via Antwerpen kan terugkijken op een spectaculaire ontwikkeling. “In 1948/49 zijn de eerste 10 a 15.000 kisten in Antwerpen toegekomen” , zegt Fissette. “Deze trafiek is dan stilaan gegroeid tot ongeveer 200.000 dozen in 1972.”
In 1973 besloot de New Zealand Apple & Pear Board in zee te gaan met Belgian New Fruit Wharf. “De service bij de toenmalige behandelaar Noord Natie was te sterk opgesplitst en BNFW kon ons correctere voorwaarden bieden” , zegt Nic Fissette. Momenteel worden er 5.000.000 kartons appelen afgezet op het Europese continent. De groeiende markt in Zuid-Europa hebben ertoe geleid dat ook Savona en Barcelona als loshavens zijn ingeschakeld.
Antwerpen heeft daarvoor echter nog niet aan trafiek moeten inboeten en 90% van de lading wordt nog altijd via de Scheldehaven aangevoerd. Begin juni genoot New Zealand de eer de grootste lading appelen die ooit in een keer werd verscheept in Antwerpen te mogen lossen. Het betrof toen meer bepaald 425.000 kartons, goed voor 8.500 ton of 45 miljoen appels.

Tweede stuwadoor

Volgens general manager Fissette is de groei zo sterk toegenomen dat de tijd rijp is om uit te kijken naar andere stuwadoors. Daarvoor wordt in de eerste plaats gezocht in Antwerpen. “Zolang Antwerpen kan behandelen wat wij te bieden hebben is er geen enkele noodzaak om ook andere havens in te schakelen” , zegt Fissette. Wie er als tweede stuwadoor in aanmerking zou moeten komen wil Fissette nog niet kwijt.
Behalve BNFW is Noord Natie de enige stuwadoor die behoorlijk geinvesteerd heeft in de fruittrafiek. Noord Natie bouwt een nieuwe fruitterminal op de voormalige Stocatravestiging aan het Hansadok. Bovendien kan expeditiedochter Norexa zorgen voor verdere distributie.
“New Zealand zal echter pas een tweede behandelaar aantrekken als de topcapaciteit van BNFW werkelijk bereikt is en dat is nog niet helemaal het geval. “Ze hebben nog wel wat uitbreidingsmogelijkheden” , zegt PR- verantwoordelijke Nadine Ilsbroux.
De Europese vestiging van New Zealand is een verkoopkantoor. Het distributiebedrijf Fibetrade ligt aan de oorsprong ervan. Fibetrade was al enkele jaren actief in de distributie van alle soorten fruit, waaronder de Nieuwzeelandse appels. In 1989 werd het bedrijf dan door de Nieuwzeelanders uitgekozen om op te treden als continentale vestiging.
“De nabijheid van Antwerpen en de aanwezigheid van een jong werkpotentieel, in het hartje van de fruitsreeks heeft daar enorm toe bijgedragen” , zegt Nadine Ilsbroux. Het kantoor in Sint-Truiden is verantwoordelijk voor het bedienen van het hele Europese continent. Scandinavie en Groot-Brittannie worden bevoorraad via de Londense vestiging.

Panels

Het transport vanuit Antwerpen wordt door de klanten zelf bepaald. “Zij kunnen hun lading afhalen, of laten brengen door onder meer BNFW” , zegt Nic Fissette. “Voor Zuid-Duitsland wordt bovendien vaak gebruik gemaakt van het spoor. Ze haken de appelwagons gewoon aan de Bananenexpress.” Het klienteel zelf bestaat uit groothandelaren en warenhuisketens. Ze worden per land gegroepeerd in panels, die tevoren hun wensen kenbaar maken. Het kantoor in Sint-Truiden koopt in feite alles wat door Nieuwzeeland ter beschikking wordt gesteld. “Voor het schip aankomt is de lading al verkocht” , zegt Nadine Ilsbroux. “Er wordt in feite vanaf het scherm verkocht.”

MARCEL SCHOETERS