De Franse staatsrederij en het Nederlandse transportconcern zijn in ieder geval al ver gevorderd met een gezamenlijke operatie: de aankoop van het huidige ScanDutch-kantoor in Hongkong. Na het definitieve uiteenvallen van ScanDutch volgend jaar, zal dit kantoor als joint- venture van CGM en Nedlloyd moeten gaan optreden als generaal-agent in het Verre Oosten voor de nieuwe combinatie Nedlloyd/CGM/MISC.
Dit alles meldt een welingelichte Franse bron, die reageert op lleen

latingen van CGM-topman Claude Abraham tegenover het ANP. Volgens Abraham wordt CGM gedwongen tot verdere samenwerking met andere rederijen, omdat de staatsrederij de laatste jaren grote verliezen heeft geleden. Hij voorziet dat er in Europa binnen vijf tot tien jaar nog maar ruimte is voor drie grote reders voor intercontinentaal zeetransport.
“Iedereen heeft problemen. Maar we zijn er allemaal op uit om de kosten te drukken en daarom moeten we de handen ineen slaan” , aldus Abraham tegenover het ANP.
CGM is met zestig schepen Frankrijks grootste rederij. Het vormen van een combinatie met Nedlloyd ligt gevoelig in Frankrijk. Niet alleen vanwege de politieke gevoeligheid van een eventueel buitenlands belang in de staatsrederij, maar ook omdat Nedlloyd nog steeds belaagd wordt door de Noor Hagen. Enkele weken geleden kwam Nedlloyd ook in Frankrijk in het nieuws, toen de aandeelhoudersvergadering de jaarstukken afkeurde.
De samenwerking tussen de Franse en de Nederlandse maatschappijen gaat op operationeel gebied al erg ver. Nedlloyd en CGM nemen samen deel aan zeven consortia op verschillende grote en kleine vaargebieden en werken ook samen op het terrein van de informatica. Ook hebben de twee maatschappijen vier jaar geleden samen twee schepen gekocht: de ‘CGM- Paris’ en de ‘Nedlloyd-Tokyo’.
Net als andere maritieme transportondernemingen in Europa kampt het staatsbedrijf CGM met gigantische verliezen (200 miljoen gulden in de afgelopen vijf jaar), maar door de bank genomen gaat het nu beter. Van de vloot van zestig schepen exploiteert CGM er zelf overigens maar 23. De andere liggen opgelegd of zijn vercharterd.
Een maand geleden is de grote Franse tegenhanger van de CGM, Delmas- Vieljeux in Bordeaux, opgekocht door de jonge financier Vincent Bollore, ook al eigenaar van de luxe-industrie LVMH. Voor de voorzitter van de raad van bestuur, Tristan Vieljeux, kwam dat als een donderslag bij heldere hemel. Hij werd verrast door de actie van een van zijn grootaandeelhouders: Claude Bebear van de verzekeringsmaatschappij Axa- Midi. Die onderhoudt inmiddels een heel netwerk van contacten met Bollore.
Vieljeux dacht dat Bebear aan zijn kant stond. Eind juni heeft Bollore grote belangen opgebouwd in de Noorse rederij Hoegh Lines en daarmee zijn belangen vergroot in het consortium JSA op West-Afrika. Hij heeft ook een belang opgebouwd in het expeditiebedrijf SCAC.
In het verleden is sprake geweest van een samengaan van CGM en Delmas- Vieljeux, maar dat is op niets uitgelopen. Claude Abraham wijt dat aan ‘een zekere starre houding van de traditionele zeelui’. Hij doelt daarmee op Vieljeux, die niet op tijd heeft begrepen dat het zeetransport een onderneming is als alle andere en er dus financiers op de loer liggen, mensen die met de zee geen enkele speciale affectie hebben.
Op het Franse ministerie van transport bestaat een zekere voorkeur voor het voortbestaan van een grote Franse maatschappij. Maar een fusie met Delmas-Vieljeux stuit op hetzelfde bezwaar als een financiele kruisbestuiving met Nedlloyd. De toekomst van Chargeurs Reunis staat bij lange na niet vast, door de acties van een kapitaalkrachtige ‘raider’. Bollore is immers de Hagen van Frankrijk, of andersom.