Welk woord omschrijft uw loopbaan van 35 jaar bij het Havenbedrijf het best?

Diversiteit. In mijn verschillende functies bij het Havenbedrijf heb ik met een ongelooflijke verscheidenheid aan onderwerpen en omgevingen te maken gehad. Technisch, financieel, privaat, overheid, noem maar op.

U heeft naam gemaakt als projectdirecteur aanleg Maasvlakte 2. Als u nu naar het project kijkt, is het een succes?

Zonder meer. We hebben in een moeilijke tijd (luttele dagen na het definitieve groene licht voor de aanleg in 2008 viel Lehman om – red.) het meest duurzame havengebied van de wereld aangelegd. En ik herhaal het nog maar eens: op tijd, binnen budget en volgens planning. We hebben twee volledig geautomatiseerde emissiearme containerterminals gerealiseerd, dat is grensverleggend. En nu wordt de Container Exchange Route aangelegd, een compleet nieuw uitwisselingssysteem voor containers tussen terminals. Dat vind je nergens anders. Die CER zat al in de oorspronkelijke planning en ik vind het mooi om te zien dat onze prognoses van toen uit blijken te komen. Achteraf moet je wel constateren dat we Maasvlakte 2 te klein hebben aangelegd. Als we de zeewering wat ruimer hadden uitgevoerd, hadden we 1500 in plaats van duizend hectare netto uitgeefbaar terrein en een lagere meterprijs gehad. Dat had procedureel prima gekund, maar was voor de stakeholders onbespreekbaar. Die wilden absoluut niet verder gaan dan die duizend hectare.

Maar toch, na de containerterminals RWG en APMT2 zijn er niet veel grote investeringen meer bij gekomen. Is de business case nog wel positief?

Jazeker, de gronduitgifte en de opbrengsten liggen binnen de prognoses die we indertijd gemaakt hebben. Als je op de Maasvlakte bent, oogt het misschien niet heel vol, maar op een groot deel van de grond rusten opties. De vervolginvesteringen komen op gang. We gaan nieuwe kademuren aanleggen en de Sif Group breidt uit. Vergeet ook niet dat de vestiging van distributiecentra, zoals verwacht overigens, een grote vlucht heeft genomen. Zo heeft de David Hart-groep pasgeleden weer een project van twintig hectare aangekondigd.

Volgens mij had u het nog uitstekend naar uw zin bij het Havenbedrijf. Waarom bent u eigenlijk gestopt?

Dat eerste klopt en ik had het prima gevonden om door te gaan. Maar de raad van commissarissen heeft besloten om mij niet voor een derde termijn van vier jaar als coo te benoemen. Soms lopen dingen zo. Het zij zo.

Was het moeilijk om afscheid te nemen?

Ja en nee. Ik heb het werk eerst als manager en later als bestuurder van het Havenbedrijf altijd met ongelooflijk veel plezier gedaan. Maar als je dan toch over je eigen toekomst moet nadenken, is het vooruitzicht om geen werkweken van zestig tot tachtig uur te hoeven maken best aanlokkelijk.

Wat gaat u nu doen?

Ik ben het komende halfjaar nog adviseur van de raad van commissarissen. En ik ga me eens rustig beraden op de toekomst. Ik zie wel een mix van advieswerk en parttime functies voor me. Het ligt voor de hand dat die in de havensector zullen zijn en waarschijnlijk ook wel iets met het grensvlak tussen markt en overheid te maken hebben.

Hebt u die advies-BV al opgericht?

Haha, nee, maar een inschrijving bij de KvK is in een uurtje geregeld.

In bouwvakblad Cobouw waarschuwde u dat Nederland last heeft van een ‘truttenmentaliteit’ en riep u op om veel groter te denken als het over infrastructuur gaat.

De truttenmentaliteit is voor rekening van Cobouw, maar ik vind zeker dat we groter moeten denken. We laten ons gijzelen door stikstof-discussies en stroperige ruimtelijke procedures en denken nauwelijks nog over grote projecten na om het land verder te helpen.

Zoals?

Bovenaan mijn lijstje zou kustaanwinning tussen Hoek van Holland en Scheveningen staan. We zouden daar met elkaar grote stappen kunnen zetten op het gebied van verduurzaming, bijvoorbeeld met een infrastructuur voor waterstof en windenergie. Natuurlijk schrikken mensen die aan de kust wonen van zulke plannen, maar we hebben met Maasvlakte 2 laten zien dat het kan, een compleet nieuw gebied ontwikkelen en een mooier strand aanleggen dan er eerst lag.

We moeten ons niet laten gijzelen door de stikstof-discussie, maar die is toch gewoon een gegeven?

We hebben het veel te complex gemaakt door alles in modellen te gieten. Je kunt eindeloos twisten over de uitkomsten daarvan, maar dat is een papieren werkelijkheid en het gevolg is dat het land op slot zit. Het probleem is oplosbaar als we die modellen loslaten, maar dat zie ik onder de huidige regeringscoalitie niet gebeuren.

Als u een wens mocht doen, welke zou dat zijn?

Ik heb er twee. De eerste is oplossen van de stikstof-problematiek, want dat is echt heel hard nodig. De tweede is dat we blijven investeren in grote projecten, de kustuitbreiding tussen Hoek van Holland en Scheveningen voorop.