De expediteur CN WorldWide werd in 2005 opgericht door moederbedrijf CN - oorspronkelijk de afkorting van Canadian National, de grote Canadese spoorwegmaatschappij. Doel was om behalve als railvervoerder voor derden (waaronder veel rederijen) ook als logistiek dienstverlener te gaan optreden, al was het alleen maar om op die manier lading voor het spoornetwerk te genereren.
Dat netwerk is overigens niet beperkt tot Canada. In 1999 nam CN - vier jaar daarvoor geprivatiseerd en op de beurs van Toronto en New York gezet- Illinois Central over, een spoorwegmaatschappij in de Verenigde Staten met routes tussen Chicago in het noorden en New Orleans in het zuiden. Sindsdien heeft het netwerk van CN in Noord-Amerika de vorm van een ster: het exploiteert spoorlijnen die vanuit de havens Halifax en Montreal in het oosten, vanuit Prince Rupert en Vancouver in het westen en vanuit New Orleans in het zuiden samenkomen in het economische hart van Noord-Amerika.
‘Kennis over Amerikaanse logistiek zit over het algemeen in Noord-Amerika, maar wij zitten hier. Met onze kennis van het spoor zijn we in de positie om een goed product neer te zetten. We worden daarom in Europa steeds meer als experts op Noord-Amerika gezien.'
Greidanus - voorheen werkzaam bij Nedlloyd, Nestrans en als interim manager bij verschillende bedrijven - werd in 2005 benaderd door Anita Ernesaks, die van CN de opdracht had gekregen om de expeditiepoot in Rotterdam op te zetten. Met Ernesaks, de global managing director, begon Greidanus vanuit het niets. ‘CN is een gezond bedrijf. Het had dus makkelijk een Europese expediteur kunnen overnemen. Maar er is voor gekozen om zelf iets op te zetten, met een door-to-door tracking-andtracingsysteem dat aansluit op dat van het moederbedrijf. Er waren signalen dat niet-Amerikaanse verladers juist daaraan behoefte hebben: om hun lading in de VS en Canada goed te kunnen volgen.'
Met drie man werd er in Rotterdam begonnen om CN WorldWide van de grond af op te bouwen. Nu werken er ruim honderd mensen, waarvan 34 op het Rotterdamse hoofdkantoor. In 2008 verscheepte het expeditiebedrijf bijna 55.000 teu. Vorig jaar won de onderneming de ‘business of the year award' van de Nederlands-Canadese Kamer van Koophandel. CN WorldWide concentreerde zich aanvankelijk op het trans-Atlantische vervoer. Later kwam daar de Pacific bij en werden er kantoren in China geopend. Sinds afgelopen september richt de expediteur zich ook op Azië-Europa. Niet de gelukkigste timing gezien de afname van de volumes op die route, erkent Greidanus. ‘Maar de plannen lagen al een aantal maanden klaar'.
Transport van en naar NoordAmerika vormt dan ook de hoofdmoot van het pakket van CN. De spoorfactor speelt meestal een grote rol, zegt Greidanus: ‘Hooi uit Alberta bijvoorbeeld vervoeren we per trein naar Toronto, laden het daar in containers en verschepen het naar het Midden-Oosten voor de stallen van de sjeiks in het Midden-Oosten. Omgekeerd vervoeren we in de Oekraïne treinwielen op pallets per spoor van Dnjepropetrovsk naar Odessa, waar ze in een container met een feeder naar Italië en op een moederschip naar Halifax gaan. En vervolgens weer per spoor naar het hartland van Canada worden vervoerd. En dat alles op één door-to-door cognossement. In dat soort projecten zijn wij heel goed.'
Veel containers hebben oorsprong of bestemming in Canada, maar een toenemend aantal de Verenigde Staten. ‘Het hangt van de klant af of het zinvol is om de zending in een Canadese haven op het spoornetwerk van CN te zetten. Als vanuit Europa de bestemming aan de oostkust van de VS is, gaan we in New York en Norfolk naar binnen. Dan werken we met subcontractors.'
Wat Greidanus betreft zet de huidige autonome groei nog wel even door, hoewel met de terugloop van het ladingvolume misschien in mindere mate dan de 30 tot 40 procent van de afgelopen jaren. ‘Er melden zich regelmatig nieuwe klanten die geïnteresseerd zijn in ons vervoersconcept. Je zou ons nu een middelgrote expediteur kunnen noemen, maar we streven ernaar om tot de grotere te behoren. Door overnames? Zeg nooit nooit, maar het is niet aan de orde. We hebben de voorkeur om het op eigen kracht te doen.'