Symboolpolitiek?

Heerlijk als je loopt uit te waaien aan het strand, de frisse lucht diep inhaleert en je ziet zo’n prachtig schip voorbijkomen.

Het is voor je gevoel bijna niet voor te stellen dat zo’n romantisch plaatje voor een belasting van het milieu zorgt.

Je zou je dan ook afvragen of er geen sprake is van symboolpolitiek nu de kustvaart van de Europese commissie haar zwavelgehalte in de scheepsbrandstoffen moet verlagen. Want de vraag is ook of het rendement voor het milieu geen druppel op een gloeiende plaat is. En dat terwijl de gevolgen groot zijn, zeker voor shortsea-operators, roro-rederijen en ferrymaatschappijen.

Zware stookolie kan bijna niet meer zomaar gebruikt worden. Ofwel moeten er dure zwavelfilters komen of er moet overgestapt worden op diesel of lng. De angst heerst dat dit dermate extra kosten met zich mee zal brengen dat deze worden doorberekend aan de klant, die vervolgens kan uitwijken naar bijvoorbeeld het wegvervoer. Nou is natuurlijk lang niet alles dat op schepen wordt vervoerd, ook geschikt om op een vrachtwagen te laden. Maar toch kunnen deze Europese maatregelen er op deze manier voor zorgen dat het milieu er per saldo zelfs helemaal niet beter op wordt en dat een en ander zorgt voor een grotere belasting van het milieu op de weg. En dan hebben we het nog niet over industrieën die vrezen voor verlies aan concurrentiekracht als de kosten voor maritiem vervoer gaan stijgen.

Het is dan ook niet zo gek dat er voor uitstel wordt gepleit. Want als hier inderdaad sprake is van symboolpolitiek heb je te maken met maatregelen die weinig of helemaal niets opleveren en voor een kleine groep veel leed met zich meebrengen.

Harald Roelofs