Het kabinet heeft, kort na zijn aantreden, de kilometerheffing over de regeringsperiode heen getild.

De kersverse minister van Infrastructuur en Waterstaat, Cora van Nieuwenhuizen, heeft aan de Tweede Kamer laten weten dat de voorbereiding van een heffing – alleen al voor vrachtverkeer – wel vijf jaar kan duren. Ze wil niet in de fout gaan, zoals in België wel is gebeurd, doordat daar het systeem voor de inning van de verschuldigde tol op sommige punten bleek te haperen.

De minister heeft een politiek briljante entree gemaakt. Het is wel duidelijk dat noch haar partij, de VVD, noch coalitiegenoot CDA staat te trappelen om een ‘andere beprijzing’ van ons weggebruik in te voeren. Opmerkelijk is de reden die Van Nieuwenhuizen aanvoert: technische problemen. In België worden die opgelost, in Duitsland zijn ze dat allang. In Polen en Oostenrijk eveneens. Niets verhindert Nederland om hun kilometerheffing één op één over te nemen.

De derde coalitiegenoot, D66, zal zacht gezegd niet blij zijn met het uitstel. Deze partij mikte op een ‘andere beprijzing voor mobiliteit’ voor álle weggebruikers, naar rato van hun feitelijke weggebruik, de duurzaamheid van het vervoermiddel en eventueel ook tijd en plaats waar het weggebruik zijn beslag krijgt. D66 levert dus opnieuw een kroonjuweeltje in. De partij zal er in komende debatten, zowel in het kabinet als in het parlement, zeker op wijzen dat technische problemen beslist niet de oorzaak kunnen zijn om de kilometerheffing maar weer op de lange baan te schuiven.

Intussen staan we in recordfiles. Nederland heeft honderden kilometers asfalt extra over de aarde uitgestort. Dat hielp ook, in de crisistijd. Nu de economie op volle toeren draait, blijft van die winst niets over. In België heeft de kilometerheffing – alleen voor vrachtverkeer – tegen de opstoppingen ook niets uitgehaald. Iedereen kon uittekenen dat het de truck meestal niet is die de file veroorzaakt, maar de meute aan bazen, middenkader en lager personeel die elkaar samen gezellig in de rij toezwaait.

Of het wegtransport de grote winnaar is in de door Van Nieuwenhuizen weer aangezwengelde discussie is nog maar de vraag. Deze bedrijfstak was zeker voor ‘andere beprijzing’, maar dan voor alle verkeer. De heffing voor vrachtverkeer had in elk geval betekend dat ook buitenlandse vrachtvervoerders voor hun gebruik van Nederlandse wegen hadden moeten betalen. Nu mogen alleen Nederlands geregistreerde voertuigen stevig dokken via de wegenbelasting. Komen ze in België, Duitsland, Frankrijk of Polen, dan rinkelt de kassabel opnieuw, maar dat geldt voor iedereen.

Als de files blijven toenemen, moeten er dus maar weer extra stukken polderland worden geasfalteerd en nog meer tunnelbuizen worden gegraven, is ongeveer de boodschap van Van Nieuwenhuizen. Ze is wars van intelligentere oplossingen en grijpt de in buurlanden ontwikkelde technieken niet aan om in eigen land de files te bestrijden. Een briljante politieke entree, maar ze komt er niet mee weg.

Laatst gewijzigd: