Het is lang geleden dat we een politica hebben gehad die zo lang op een ministerie heeft gezeten als 47-jarige VVD’er Melanie Schultz van Haegen bij het departement van Infrastructuur en Milieu (I&M).

Als staatssecretaris (vijf jaar) en minister (zeven jaar) heeft zij in diverse kabinetten gewaakt over asfalt, rail, waterwegen, havens en luchthavens en het milieu. Dat is bijna net zo lang als haar partijgenoot Gerrit Zalm (ministerie van Financiën) onze schatkist beheerde.

Die lange ambtsperiode gaf veel stabiliteit op een departement dat vaak wordt gezien als een sluitpost bij de verdeling van de ministeries. Zij begon als een van de jongste staatssecretarissen (32 jaar in 2002) in de parlementaire geschiedenis, goed ingevoerd in de diverse complexe dossiers en daarnaast in het bezit van een bijna feilloos instinct om politieke valkuilen te omzeilen. Zo heeft zij zich niet als minister gewaagd aan het rekeningrijden en werd de problematische portefeuille spoor doorgeschoven naar PvdA-staatssecretaris Wilma Mansveld, die uiteindelijk moest opstappen.

Politieke uitglijders heeft de VVD-minister dan ook nauwelijks gekend. Enige vraagtekens konden wel worden gezet bij het feit dat zij bij haar aantreden in 2010 als minister van I&M niet aan premier Rutte had opgebiecht dat haar man Haro aandelen bezat in certificeringsbedrijf Kiwa. Dat bedrijf verzorgde onder meer de uitgifte van vergunningen in de vervoersbranche in opdracht van het ministerie van Infrastructuur. Haro Schultz van Haegen toucheerde uiteindelijk in 2011 bijna 3 miljoen euro met de verkoop van het beleggingsvehikel waar Kiwa inzat. De schijn van belangenverstrengeling rekende de Tweede Kamer haar niet aan. Het feit dat zij vorig jaar werd getipt als de mogelijke opvolger van Schiphol-baas Jos Nijhuis leidde tot meer verontwaardiging onder de Kamerleden. Nog te fris in het geheugen van de volksvertegenwoordigers lag daar de gesjeesde carrière van haar voorganger Camiel Eurlings bij de KLM.

Als pragmaticus heeft Schultz van Haegen met de nodige flair de investeringen in asfalt en het onderhoud van de infrastructuur volgens plan uitgevoerd. Tijdens haar ambtstermijn werden ook de majeure besluiten genomen rond de investeringen in twee van de grootste zeesluizen van de wereld, die van Amsterdam en Terneuzen. Samen goed voor een bedrag van meer dan 1,5 miljard euro. Ze gaf ook opdracht tot de uitbreiding van de Beatrixsluis en de sluis bij Eefde als belangrijke schakels in het achterlandvervoer. De Blankenbergtunnel kan ook aan dat rijtje van grote infrastructurele successen worden toegevoegd. De verzelfstandiging van het gemeentelijk havenbedrijf van Amsterdam wist zij tevens de afgelopen jaren te bewerkstelligen, hoewel de beoogde integratie van de verschillende Haven NV’s onder een Delta Holding nauwelijks handen of voeten kreeg in haar ambtsperiode. De verloren strijd in Brussel rond de vrijstelling van vennootschapsbelasting voor dezelfde Nederlandse havenbedrijven was ook geen hoogtepunt in haar ministerschap. 

Veel vervoersorganisaties en het bedrijfsleven zullen de minister de komende jaren als bekwaam, ervaren en toegankelijk beheerder van de vaderlandse infrastructuur zeker missen. De goegemeente zal waarschijnlijk altijd dankbaar blijven voor het 130-kilometerbord dat zij plaatste langs de Nederlandse snelwegen. Was zij als minister ook geslaagd als we alleen even kijken naar de logistieke verdiensten? Zeker. Met een beetje meer ambitie had zij waarschijnlijk zelfs een 8 gekregen als rapportcijfer van de sector. Nu blijft het in de buurt van een mooie 7+.

Lees het afscheidsinterview met Melanie Schulz deze week in Nieuwsblad Transport.

Laatst gewijzigd: