Eind jaren 90 zou een grote belofte de wereld democratischer maken. Economsiche recessies zouden tot het verleden behoren, informatie door iedereen altijd worden gedeeld en beschikbaar zijn.

Die belofte heette internet, toen nog vaak als ‘de digitale snelweg’ aangeduid. Start-ups die soms nauwelijks omzet genereerden en zelden winst, werden voor recordbedragen naar de beurs begracht. Denk aan Landis, aan KPNQuest.

Kritische geluiden zijn in die tijd natuurlijk ook te horen. Er worden soms vragen gesteld bij de businessmodellen van de online bedrijven, het onderwerp privacy wordt hot en, jawel, we raken bekend met computervirussen. Luid klinkt de kritiek echter niet.

Het vervolg is bekend: in het voorjaar van 2000 klapt de ‘dotcombubble’. Bedrijven gaan ten onder, denk aan Landis, aan KPNQuest. Toch  is internet niet meer weg te denken uit de samenleving. Niet alle voorspellingen zijn uitgekomen, niet alle angsten bewaarheid en nog steeds staat of valt het succes van een onderneming met een gezond businessmodel.

Een van de parels die in de jaren 90 ontstonden was Amazon. In 1993 opgericht maakte het pas in 2003 winst. Maar het bedrijf werd de dominante speler in de markt. In 1999 trad de Duitser Michael Roth er in dienst, hij maakte alle ontwikkelingen door en werkt er nog steeds, als verantwoordelijk manager voor de warehouses. In deze editie komt hij aan het woord.

Waar velen lyrisch spreken over drones en robots, daar is Roth zakelijk en realistisch. In nieuwe warehouses zijn robots in te zetten, in oudere panden niet. Die nuchterheid contrasteert met veel enthousiaste geluiden in de branche die in blockchain de heilige graal zien, een revolutionaire innovatie die de wereld zal veranderen. Blockchain is in hoog tempo de interesse van de transportsector aan het winnen. Na Maersk, PIL, PSA en de Havenbedrijven van Rotterdam en Antwerpen beginnen ook Japanse rederijen een onderzoek. 

‘De huidige handel is zwaar afhankelijk van vrachtbrieven en andere documenten’, schrijft rederij MOL in een toelichting. ‘Het doorlopen van die procedures vergt tijd, arbeid en kosten. Dit onderzoek heeft als doel om het gemak van klanten te vergroten door met behulp van blockchain een meer soepele informatiestroom te realiseren.’

De vraag kan gesteld worden of veel logistieke partijen niet een paar noodzakelijke stappen overslaan voordat de vruchten van blockchain werkelijk kunnen worden geplukt. Zolang IATA in bezorgde termen moet melden dat het gebruik van de digitale vrachtbrief nog steeds niet boven de 45% ligt, zolang transportondernemingen nog massaal de in 1956 ingevoerde papieren vrachtbrief gebruiken, hoewel er al sinds 2008 een digitale variant bestaat, zo lang is er nog weerstand en scepsis te overwinnen.

Ja, de gedistribueerde technologie van blockchain kan en zal ondernemingen veel goeds brengen, maar de techniek moet wel kunnen ‘landen’ in een omgeving die al forse stappen zette op het gebied van digitalisering. 

Laatst gewijzigd: