We weten niet wie De Hacker is, maar misschien woont hij in Pyongyang.

Ik zie Kim Jong-un er zeker voor aan niet alleen raketten te ontwikkelen die het V2-stadium voorbij zijn, maar ook zijn cybercrime-experts aan het werk te zetten om het zondige Westen een laatste lesje reëel existerend communisme bij te brengen. Dat kan door onvoorbereide haventerminals, de kurk waarop de wereldhandel drijft, voor dagen lam te leggen.

Noord-Korea heeft in die wereldhandel nauwelijks een aandeel. Terwijl Kim zelf, de derde generatie van voortreffelijke en geliefde leiders, baadt in de weelde die hem uit het Westen wordt aangevoerd, laat hij zijn volk op een houtje bijten. Mao had het hem niet kunnen verbeteren. Net als de gewezen, destijds ook bijzonder geliefde leider van China hanteert Kim een geheel eigen interpretatie van wat Karl Marx Verelendung noemde.

De media doen het voorkomen dat de cyber-aanval gericht zou zijn tegen Oekraïne. Geloof er niets van. De geniale leider in Pyongyang gebruikt dit land op listige wijze om de afvallige renegaten in Rusland in de verdachtenbank te plaatsen. Terwijl hij zich door knipmessende ondergeschikten over zijn vorderingen op het wereldtoneel laat voorlichten, kijkt hij, via een televisiezender die verder nergens in zijn land te bezichtigen is, met een schuin oog naar de redevoering van Emmanuel Macron.

Vooral naar de entourage: het machtige paleis in Versailles. Hij geeft de Noord-Koreaanse Albert Speer opdracht alvast een schetsje te maken van een nog veel machtiger paleis dat volgend jaar in Pyongyang moet zijn verrezen. Intussen, in het Witte Huis, vraagt Donald Trump zich hardop af of die kerel, Kim Jong-un, niets beters weet te verzinnen in het leven. Trump zit er helemaal naast. Dit ís het leven van Kim Jong-un.

Wij, in het verwerpelijke Westen, intussen maar wachten op onze container met Chinese tuinkabouters. Kim Jong-un ziet de beelden van stilstaande kranen, grinnikt en schakelt terug naar de James Bond-film waar hij, de onvolprezen leider van het Koreaanse Rijk, naar zat te kijken. Dan rinkelt de ‘hot line’, de rode bakelieten telefoon die wijlen zijn grootvader ooit liet installeren. ‘Zeg snotneus’, zegt Vladimir Poetin, ‘bemoei je met je eigen zaken. Ik zeg dit ook namens Donald, Angela en Xi Jinping. Wij hebben wel wat beters te doen dan jou de oren te wassen.’

Laatst gewijzigd: 06 juli 2017 11:31