In de Nederlandse havengebieden en rondom Schiphol wordt weinig cabotagevervoer verricht. Maar als dat gebeurt, is er vaak sprake van illegaal vervoer.

Die boodschap slingerde de Inspectie Leefomgeving en Transport (ILT) onlangs de wereld in. De dienst had 361 buitenlandse vrachtauto’s geïnspecteerd in de havengebieden van Rotterdam en Amsterdam en rondom de nationale luchthaven. Slechts dertien van die vrachtauto’s waren bezig met ‘lokaal vervoer’, binnenlandse ritjes dus, vooral in de buurt van Rotterdam.

Bij vijf ervan hadden we echter te maken met een overtreding van de cabotageregels en moest de ILT een boete opleggen. Dat betekent dus wel dat meer dan een derde van de aangehouden auto’s in de fout was. Dat kwam vooral doordat de betrokken buitenlandse vervoerders ‘beperkt’ op de hoogte waren van de regels, denkt de dienst. Die regels zijn toch in alle 28 officiële talen van de Europese Unie met hoofdletters geschreven, zou je zeggen.

In de ‘havengebieden’ waarin de ILT op onderzoek uit ging, weten heel wat mensen te vertellen dat er veel meer cabotagevervoer plaatsvindt dan uit de cijfers van de dienst blijkt. Buitenlands gekentekende vrachtauto’s maken een snel ritje van Rotterdam naar pakweg Sint-Job-in-’t-Goor om te suggereren dat ze het grondgebied van Nederland hebben verlaten en nu dus weer volledig gerechtigd zijn om in Nederland binnenlands transport uit te voeren.

Welbeschouwd werken de Europese cabotageregels een enorme hypocrisie in de hand. Ze worden natuurlijk overtreden, op een veel grotere schaal dan welke inspectiedienst kan vaststellen. De vrij logische reactie hierop zou zijn: schaf die regels af. Laat ‘buitenlands gekentekende’ voertuigen onbeperkt binnenlands vervoer verrichten in een land met een hoger loonniveau.

Dat doen we in Europa echter niet. Terwijl iedereen wel weet dat zijn concurrent in ruime mate van goedkope Oost-Europese chauffeurs gebruikmaakt – hijzelf niet uitgesloten – houden we samen de schijn op dat we ons aan regels hebben te houden die vrij arbitrair zijn vastgesteld en waarvan de naleving nagenoeg oncontroleerbaar is. Drie cabotageritten in een week na een internationaal transport... Onbeperkte cabotage, maar binnen vijf dagen na zo’n internationaal transport... Welke overijverige ambtenaar zal kunnen vaststellen dat betrokkene zich keurig aan die regel heeft gehouden?

Misschien moeten de rijke landen in de Unie maar eens accepteren dat de armere landen hun markt betreden. Hoeveel arbeid wordt door die rijkere landen niet uitbesteed aan de armere, om op loonkosten te besparen? Zeur er dan ook niet over dat laagbetaalden uit het oosten van Europa hier, in het westen, hun arbeid komen aanbieden. En werp alle cabotageregels overboord, omdat ze toch niet werken.

Laatst gewijzigd: