Een aantal jaar geleden hadden beursanalisten niet veel meer gegeven voor de toekomst van de Luxemburgse vrachtmaatschappij Cargolux.

Verliezen, sociale onrust en een buitenlandse aandeelhouder (Qatar Airways) die de biezen pakte, leidden tot onzekere tijden voor de nationale trots van het kleine Europese groothertogdom. Daarnaast hadden de Luxemburgers te maken met een slechte markt met overcapaciteit, een dalend vrachtaanbod en hoge brandstofprijzen.

Anno 2017 hebben de Luxemburgers een indrukwekkende transformatie doorgemaakt. De vrachtmaatschappij beschikt met 25 vrachtjumbo’s over de grootste vrachtvloot van de EU en laat winst en stijgende vrachtvolumes zien. Daarnaast heeft Cargolux zich verzekerd van een financieel krachtige Chinese partner (HNCA) en bouwt het in China via een eigen hub (Zhengzhou) en een belang (25%) in de nieuwe Chinese vrachtmaatschappij (Henan Cargo) aan nieuwe kansen in de grootste groeimarkt van de wereld. 

Daarnaast zet Cargolux ook in op mondiale vrachtallianties. Recent sloot het bedrijf een samenwerkingsovereenkomst met Emirates SkyCargo, de grootste internationale vrachtvervoerder van de wereld. De Luxemburgers verzekerden zich met deze deal (belly)toegang tot een groot fijnmazig internationaal passagiersnetwerk. Eerder wisten ze met een eigen Italiaanse dochter snel in te spelen op de ondergang van Alitalia in de grote Italiaanse luchtvrachtmarkt.
 
Via slim acteren kan Cargolux zich nu etaleren als de luchtvrachtkampioen van de EU met de grootste vloot aan vrachtvliegtuigen. De oude marktleiders Lufthansa Cargo en Air France-KLM Cargo hebben op dat terrein even het nakijken met een gezamenlijke vrachtvloot van amper twintig vliegtuigen, waarbij Lufthansa ook nog een deel (vijf) moet delen met DHL Express. 

Het succes van Cargolux steekt ook schril af tegen de aftocht van Martinair in de internationale luchtvrachtmarkt. Nog niet zo lang geleden hadden de twee vrachtmaatschappijen nog dezelfde omvang en waren het geduchte concurrenten van elkaar. De rol van Martinair is in de internationale luchtvrachtmarkt echter geslonken tot die van subcontractor van de KLM met een kleine vrachtvloot van vier vrachtjumbo’s. Daarbij is niet één vrachtvliegtuig meer eigendom van Martinair en beschikt het bedrijf niet langer over een eigen vrachtverkoop. 

Ergens is het vreselijk misgegaan met de vrachterfenis van de laatste Nederlandse luchtvaartpionier Martin Schröder. Daarbij hadden Martinair en KLM ook nog eens het grote voordeel op de Luxemburgers dat ze als thuisbasis gebruik konden maken van Schiphol, de derde vrachtluchthaven van Europa. Dat had Cargolux niet. Het thuishonk van Cargolux heet Findel of Luxemburg Airport, een zogeheten secundaire Europese luchthaven zonder een noemenswaardige thuismarkt. Dat maakt de prestatie van Cargolux des te groter. 

Het is dan ook te hopen dat bij de verregaande financiële samenwerking met de Chinezen, de Luxemburgers voldoende garanties hebben ingebouwd voor de zelfstandigheid van de nationale trots.  

Laatst gewijzigd: 14 juni 2017 11:42