In deze wekelijkse rubriek geven kopstukken uit de sector commentaar op het nieuws. Deze week Klaas Slim, managing director van Jan Krediet.

De ruim honderd werknemers van uitzendbureau Rotterdam Port Services (RPS) ontvangen vandaag een ontslagbrief, nadat de rechter het bedrijf eergisteren failliet heeft verklaard stond 4 januari op de site van Nieuwsblad Transport. We kijken er niet echt van op als we het lezen. In Nederland gaan per werkdag vijftig bedrijven failliet. Je kunt met meerdere faillissementen op je naam zelfs president van de Verenigde Staten worden. Maar als je er persoonlijk bij betrokken bent kan je bestaan op zijn gronden staan te trillen.

Uit het nieuwsbericht blijkt dat het faillissement van RPS twee bijzondere aspecten kent. Het eerste is een heel fraaie. Er is blijkbaar vijf miljoen beschikbaar voor een ‘sociaal vangnet’. Omgerekend naar de 100 medewerkers is dat €50.000. Dat is ongekend, meestal is er weinig tot niks beschikbaar.

Het andere aspect is dat het bedrijf blijkbaar al jaren een ‘doodstrijd’ voerde. Er was nog maar 10% van de werknemers overgebleven. Een vriend van mij heeft jarenlang gewerkt voor een groot, zeer bekend, internationaal ICT-bedrijf. Hij wist dat hij ooit een keer aan de beurt zou komen. Inderdaad: bij de elfde reorganisatie in een jaar of vijftien was het zover. Het werd een lastige tijd, maar hij is nu als zij-instromer in het onderwijs nog nooit zo happy met zijn werk geweest. Hij moet veel harder werken, verdient de helft, maar het had hem zeven reorganisaties eerder moeten overkomen. Het ICT-bedrijf had geen ziel meer, de mensen waren niet meer betrokken, alleen maar angstig.

Zo blijkt maar weer eens, dat reorganisaties die alleen maar tot doel hebben kosten te reduceren gedoemd zijn te mislukken. Reorganiseren moet gepaard gaan met een vernieuwing van het bedrijfsmodel.

Laatst gewijzigd: 06 januari 2017 09:36